Anna Ciapka (z lewej) Anna Ciapka (z lewej)

Tekst nagrała Weronika Iwanek. Przepisały: Weronika Iwanek, Agnieszka Piotrowska, Izabela Stąpor. Weryfikacja zapisu i opracowanie – Halina Karaś.

Informatorka: Anna Ciapka, ur. w 1931 roku w Złatnej. Rodzice też pochodzili ze Złatnej, byli pracownikami leśnymi. Mąż był miejscowym cieślą.

 

 

 

 

 

P^łowiem Wom juz, my sie juz wszystki dziewcz^yęta z|bieromy, idemy w weś, idemy... a ze dwa kilometry z p|owrotem, z m|uzykom, z|e śpi^ywym. I wicie, tam nie było pijatyki, nigdy. Nigdy. Chłopcy sie b|awili, albo my tu mieli s|traźnice wojska. I tam mieskali ci ż|ołnierze na ty s|traźnicy, p|rzijezdzali do nas, sonkami w zimie, p|ozbiroli nos wszyśkich, ale co? No coz, nie k|upiłeś k|iełbasy, boś ni mioł za co. Napiekłymy placków z tarczⁱyn, ze zi^emnioków, do rondla duzego, naskwarzyły bocku, ^łomaściły te placki, a i stoły w tem smolcu. I to taki smolec, taki rondel na pięć litrów. Wiyce ile to? Wiadro ziomnioków sie n|aśkrobało. Ile było z|adowolenia u tyk chłopców, no i... To my ich p|ocęstowały, dałymy na stół placki, no onyk ta było duzo. No kazdy po dwa k|awołecki, boż to, jedyn placek na śtyry przekroł, włozył. Oni zaś nom dali tego chleba cornego, n|azywali go konwiśniok. No, no i powiem wom scyrze, b|awilimy sie do trzeci rano. ^Ło trzeci my posiadali n|a sani, zaś nos ^łodwieźli. I my sie tak, te nasa młodość psesła w tym.